{"id":47722,"date":"2025-08-08T09:05:47","date_gmt":"2025-08-08T07:05:47","guid":{"rendered":"https:\/\/www.lkolmc.be\/?p=47722"},"modified":"2025-08-08T09:05:47","modified_gmt":"2025-08-08T07:05:47","slug":"psa-in-de-dagelijkse-praktijk-screening-en-opvolging","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.lkolmc.be\/nl\/psa-in-de-dagelijkse-praktijk-screening-en-opvolging\/","title":{"rendered":"PSA in de dagelijkse praktijk: screening en opvolging"},"content":{"rendered":"

[vc_row][vc_column][vc_row_inner css=”.vc_custom_1750769518828{margin-bottom: -1% !important;}”][vc_column_inner width=”1\/3″][vc_single_image image=”47724″ img_size=”full” css=””][\/vc_column_inner][vc_column_inner width=”2\/3″][vc_column_text css=””]Prostaatspecifiek Antigeen (PSA) is een protease met chymotrypsineactiviteit. Oorspronkelijk werd verondersteld dat het uitsluitend door de epitheelcellen in de prostaat wordt gesynthetiseerd. Momenteel wordt echter erkend dat het ook aanwezig is in zweet -en speekselklieren, borstweefsel, schildklier en in het endometrium. Medisch gezien is het meten van PSA enkel bij de man zinvol. De voornaamste biologische functie (bij de man) is te zorgen voor de vervloeiing van het semencoagulum.<\/p>\n

Ongeveer 50% van het PSA is gebonden aan \u03b12-macroglobuline en wordt niet gedetecteerd. Van het wel detecteerbare PSA is ongeveer 20% vrij en de rest gebonden aan \u03b11-antichymotrypsine. De som van de concentraties van deze laatste twee wordt het \u2018totaal PSA\u2019 genoemd.[\/vc_column_text][\/vc_column_inner][\/vc_row_inner][\/vc_column][\/vc_row][vc_row][vc_column][vc_row_inner css=”.vc_custom_1754470686859{margin-bottom: -1% !important;}”][vc_column_inner][vc_custom_heading text=”PSA toename en diagnose van prostaatcarcinoom” use_theme_fonts=”yes” css=””][vc_column_text css=”” el_class=”list-plus”]Stijgingen\u00a0<\/strong>kunnen zich voordoen bij prostaatcarcinoom maar ook bij benigne prostaathypertrofie, prostatitis, prostaatmassage, prostaatbiopsie, urineweginfectie, acute nierinsuffici\u00ebntie, urineretentie, recente seksuele betrekkingen (<24u), fietsen (normalisatie kan tot 48 – 72u duren) en therapie met androgenen. Een abnormaal PSA-gehalte is dus geenszins synoniem van prostaatkanker, maar vormt een indicatie voor verder (urologisch) onderzoek (vrij PSA + ratio, snelheid van PSA toename, PSA densiteit, biopsie, MRI, \u2026).<\/p>\n

Sterke verhogingen van PSA (>20 \u03bcg\/l) komen echter bijna alleen voor bij carcinomen van de prostaat. Bij relatief geringere toenamen (zeker tot 10 \u00b5g\/l) is het onderscheid tussen benigne oorzaken en carcinoom niet goed te maken maar toch zijn dan 80% van de verhoogde PSA-concentraties te wijten zijn aan Benigne Prostaat Hypertrofie (BPH).<\/p>\n

Aangezien het prostaatvolume en het PSA stijgen met de leeftijd zijn de referentiewaarden aangepast aan de leeftijd.[\/vc_column_text][vc_single_image image=”47726″ img_size=”full” alignment=”center” css=””][vc_column_text css=”” el_class=”list-plus”]Naast deze referentiewaarden kan de PSA-velocity of de PSA-stijging per jaar indicatief zijn voor de aanwezigheid van een carcinoom bij PSA-waarden <10 \u03bcg\/L:<\/p>\n